''Kraj z trzech połówek''
W 1922 roku, po przyłaczeniu Litwy Środkowej i wschodniej części Górnego Śląska, granice państwa polskiego zostały ukształtowane. Odrodzona Polska liczyła 388 600 km2, czyli nieco ponad połowę terytoriumz 1772 roku. Pod względem powierzchni i ludności zajmowała szóste miejsce w Europie. Zjednoczone państwo składało się, według określenia Stefana Żeromskiego, ''z trzech nierównych połówek''. W każdym z państw zaborczych istnieły przecież odmienne ustroje polityczne, prawa, przepisy celne i podatkowe. W zaborze rosyjskim tory kolejowe były szersze niż w pruskim i austriackim; w Galicji do 1918 roku obowiazywał ruch lewostronny. Rozwój gospodarczy ziem polskich przez ponad stulecie był zwiazany z gospodarką zaborców. Przemysł Królestwa Polskiego dostarczał towarów na rynek rosyjski, toteż powstało bezpośrednie połączenie kolejowe z Warszawy do Petersburga, ale nie do Poznania.